Oud, maar niet versleten… (1)

 

Aunty Acid heb ik met pensioen gestuurd, ze heeft ons genoeg laten lachen en verbaasd met haar botte, grappige en vaak verrassende uitspraken. Tis mooi geweest. 

Zo af en toe ga ik vanaf nu iets plaatsen uit die boekje:

Oud, maar niet versleten! 

Een klein gedichtje, een spreuk of een kort verhaaltje, grappig, sneu, misschien af en toen een beetje pikant… uit het boekje van Tom Hay. Over een maand of 2 ga ik dan eens kijken of dit een blijverdje wordt!

Ouderdom komt met gebreken…

Je hoeft me niet aan mijn leeftijd te herinneren.
Ik heb een blaas die dat voor me doet.

Stephen Fry

 

Advertenties

Een engel zonder vleugels… Schrijfuitdaging #3

 

Schrijfuitdaging #3 bij Schaap Schrijft:
Maximaal 150 woorden (exclusief de titel) waarvan het woord niet perse in het verhaal of het gedicht hoeft voor te komen. Deze keer ‘vleugels’.

Een engel zonder vleugels…

Soms worden mensen wel eens ‘engel’ genoemd. Meestal hebben die mensen dan iets liefs, iets moois of iets bijzonders gedaan. Want engelen zijn nou eenmaal bijzonder. En engelen komen in alle religies voor.

Neem nou de “beschermengel”, iedereen heeft wel eens pech in zijn leven, maar komt dan soms net op een manier uit een ongeluk of ziekte, dat je denkt.. tjonge, dat had toch ook anders gekund, die had wel een beschermengeltje bij zich.

Wie mijn beschermengel is weet ik niet, Maar het voelt altijd wel of er iemand in mijn buurt is. Misschien mijn opa, mijn vader of mijn moedertje, want haar zie ik zeker als een engel, want dat was ze bij leven al.

Nee, dit is echt geen idealiseren, ze was echt zo. Liefdevol, zorgzaam, behulpzaam, belangstellend, liet ieder mens in zijn/haar waarde, oh… ik kan nog wel even doorgaan, zij was “mijn engel zonder vleugels”.

 

 

Zwijmelen op Zaterdag – 311

 

Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen is voor mij toch vaak oude muziek, ik vind het heerlijk om te luisteren naar leuke nummers uit de jaren 50 – 60 en 70. 

Vandaag iets opgezocht dat ik vroeger helemaal geweldig vond.. en waarom?
Omdat mijn tweede naam Sophia is en ik het op mezelf betrok, zoals ik eigenlijk zo vaak deed en soms nog wel doe.

Sophietje, zij dronk ranja met een rietje… Nou ranja drink ik nog heel af en toe, maar wel suikervrij 😉

Uit 1965
Johnny Lion met “Sophietje”

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

Rare kostgangers…


Laatst zat ik een dagje in het Kassahuis en werd ik belaagd door grote kruipende en soms vliegende insecten. 

 

Kruipen doen ze heel traag en vliegen kunnen ze redelijk goed en snel.

Ik had ze echt nog nooit gezien en er dus een paar foto’s van gemaakt. Zo ook een aantal andere collega’s en wat blijkt het te zijn… een

Bladpootrandwants.

Op Wikipedia vond ik deze knap verwoorde tekst: De bladpootrandwants of bladpootwants is een randwants uit de onderorde wantsen. 

Bron tekst “Vroege Vogels” van 29 september 2016:
De bladpootwants toont een duidelijke gelijkenis met de kissing bug, wat wellicht verklaart hoe het verhaal is ontstaan. ‘De keren dat bij ons een kissing bug werd gemeld, bleek het om een bladpootwants te gaan’, aldus Kalkman. De bladpootwants leeft normaal op dennen, sparren en allerlei soorten sierconiferen, maar heeft in de herfst de neiging om ook huizen in te trekken.
En een geruststellend slot: Gelukkig is de bladpootwants niet gevaarlijk voor mensen.

Ik vind hem best wel apart. Dus.. weer wat geleerd, daar is een mens tenslotte nooit te oud voor!

Heeft iemand dit insect wel eens gezien? 

 

Minder leuk dan toch ook maar…(2)

 

Er is nog meer aan de hand, dat snapten jullie wel hè, maar…. 

 

Zoals sommigen wel weten, heb ik voorheen regelmatig kleine oppervlakkige rare plekjes op mijn huid weg laten halen.

Niks gevaarlijks, maar ik bleef onder controle. Ik had ook al heel lang een plekje op mijn neus. Het was al een aantal keren met vloeibare stikstof behandeld, maar het bleef terugkomen. Tijdens mijn jaarlijkse controle bij de dermatoloog, begin oktober, stelde ik voor die vieze Efudix crème dan toch maar te gaan gebruiken als dat om het te laten genezen de beste keuze zou zijn. Ik ben er niet dol op. Deze crème maakt alle cellen stuk, ook de goede en je krijgt tijdens het gebruik dan ook echt een wond. Na 3-4 weken ga je dan over op antibiotica-crème waardoor de wond in ongeveer 2 weken weer heelt.

Maar de dermatoloog vond het beter een biopt te nemen want volgens haar zag het er naar uit dat het ‘iets’ zou kunnen zijn. Na een kleine week de uitslag, ja hoor, een basaalcelcarcinoom. Dus echt huidkanker. Nog wel de sprieterige vorm. Hoewel het niet gevaarlijk is, bijna nooit uitzaait en langzaam groeit moet hij er wel uit om erger te voorkomen.

Mijn dochter had 5 jaar geleden zo’n BCC in haar wang, diepliggend en ook sprieterig en is geopereerd in een Mohs kliniek. Ze passen daar micrografische chirurgie toe. Je gaat daar dan ook zonder achtergebleven kankercelletjes de deur weer uit. Mijn verwijzing is naar de Mohs kliniek in Amsterdam gegaan en ik heb de brief al binnen. Op 19 november het intakegesprek en de ‘vooraf’ foto. En dan een paar weken later opereren. Ik heb besloten het niet voor de kerst te laten doen, of het moet echt een paar weken ervoor zijn en anders maar zo snel mogelijk erna.

 

En dan nog iets raars… Al een aantal maanden voelde ik een piepklein bultje in mijn tong.

 

Ik kon niet eens goed duiden waar het zat, maar voelde het regelmatig. Sinds het vorige weekend werd het opeens groter en pijnlijk. Tja.. toch maar naar de huisarts dus, waar ik woensdag zat. Die stuurde me door naar de KNO arts, daar kon ik vrijdag al terecht. En… ja hoor, dat ding moet eruit. Allemaal niet zo’n ramp hoor, hij zei dat het meestal niet kwaadaardig is, maar laten zitten is niet verstandig begreep ik. Het weefsel wordt ook opgestuurd naar de PA. Dus meteen een hele vragenlijst ingevuld en een gesprekje met de opname-verpleegkundige en de anesthesist gevoerd. Het wordt een dagopname maar de operatie wel onder algehele narcose. En dat voor een operatietje van ongeveer een kwartier. Maar een tong gaat vreselijk bloeden werd er gezegd en de chirurg kan er met lokale verdoving niet goed bij. De opnamedatum is al bekend, dat wordt 7 november.

 

Ach ja, ze zeggen ‘alle goeie dingen komen in drieën’, maar kennelijk de minder goede ook.

 

Een raar jaar is het wel, met allerlei rare ongemakken. Van mij mag het al voorbij zijn, want 3 operaties voor de boeg, daar zit ik eigenlijk niet op te wachten…
Maar het zij zo… hopelijk is over een paar maanden al dit gedoe achter de rug, want het komt uiteindelijk allemaal goed!

 

Minder leuk dan toch ook maar…(1)

Tja.. het leven hangt nou eenmaal aan elkaar van gebeurtenissen, leuke en minder leuke!

De leuke heb ik voor een groot deel in mijn vorige logje genoemd, maar de minder leuke nog niet. Ik heb tegenwoordig een heerlijk leventje hoor, we moeten niks meer, vrijheid blijheid staat hoog in het vaandel en is een heel fijn gevoel. Met een man die het leven helemaal ziet zitten, klachtenvrij is van een vreselijke ziekte wat nog steeds als een wonder wordt ervaren, kan het allemaal niet meer stuk zou je denken.

Maar helaas gaat er soms toch wel eens iets stuk… en daar moet een mens dan ook maar mee dealen. Maar ik ga er niet dood aan en niks is onoverkomelijk.

Zoals bekend ben ik na de val met mijn fiets (alweer 3 maanden geleden) nogal onthand.

Mijn schoudergewricht doet het niet meer zo best. Een pees blijkt helemaal verdwenen en er zijn 2 pezen gescheurd, ook is er artrose geconstateerd. En neem van mij aan, dat alles bij elkaar doet zeer. Het is ook allemaal niet van die 26e juli. Ik moet al eerder behoorlijke schade hebben opgelopen aan die schouder. Alleen kan ik me niet herinneren wat en wanneer dat geweest zal moeten zijn. Dat ik al veel langer last van mijn arm had, ja dat was zo en als ik terugdenk, dan toch zeker al een jaar of 10.

De cortisone injectie die ik 6 weken geleden in mijn schouder heb gekregen heeft zijn werk voor een groot deel gedaan. Ik kon mijn arm weer gebruiken zonder teveel pijn en dat was de bedoeling. Om de spieren weer te trainen en dus sterker te maken. Ik denk dat de injectie voor 75% heeft geholpen. Maar helaas zijn er bewegingen die ik niet kan doen zonder pijn. En de kracht is ook nog niet terug.
Dinsdag ging ik voor mijn vervolgafspraak naar de Annatommie kliniek in Amersfoort.  Daar werken orthopeden die gespecialiseerd zijn in één bepaald bewegingsapparaat. Ik ben dus bij de ‘schouder’ dokter en de ‘schouder’ fysiotherapeut.
Uiteraard wilde mijn orthopeed weten hoe het na de injectie was gegaan, wat ik wel en niet kon. Hij vertelde dat de mogelijk er is om die zogenaamde biceps-pees gewoon te verwijderen. Ik kan hem missen (net zoals je een verstandskies en een blinde darm kunt missen gaf hij als voorbeeld) want de andere pezen en spieren nemen zijn werk langzaamaan over. Een prima idee, want dan is het over met die pijn. Dit voorstel had ik niet verwacht.

Voorlopig probeer ik het nog even zo. Met mogelijk over een paar weken nog een keer een injectie en de operatie laat ik dan denk ik ergens eind januari doen. De revalidatieperiode voor een schouder is lastig en kan een paar maanden duren. Hij haalt die pees dan weg, het voordeel is dat er niets aan elkaar hoeft te groeien, weg is weg.

Maar daarna zal ik geen pijn meer hebben en dat idee trekt me wel aan.

Dat ik daar even mee wacht heeft een reden, in ieder geval wordt het pezenverhaal vervolgd. Morgen de rest van de mindere dingen, anders wordt het een veel te lang verhaal!

 

Leuk en minder leuk…

 

Daar ben ik weer… het bloggen stond echt de hele zomer op een laag pitje. 

Maar ik heb er weer zin in! 

Ik was gewoon te druk met andere, ook zeer belangrijke zaken, waaronder dus veel leuke, maar ook minder leuke… Ik heb ook bij mijn favoriete bloggers niet alles gevolgd, maar soms moet een mens nou eenmaal prioriteiten stellen.

Allereerst gaan we bij het Monument de Pyramide van Austerlitz in de winterstand, dus voor wat betreft roosterzaken etc. wordt het een stuk rustiger. Vanaf november is de Pyramide alleen op zondagen open. Dat betekent 5 maanden heel kalm aan.

De leuke dingen:

  • Het boekje van Jan, dat hij schreef voor zijn kinderen, helemaal klaar gemaakt (met hulp voor de omslag) zodat het naar de drukker kon.
  • De bruiloft van zoon en schoondochter van Jan gevierd! Wat een supermooie dag is dat geworden. En gelukkig dat ze zijn! 🙂
  • Gezellige bezoekjes afgelegd en gekregen.
  • De website van de PvA was wel een rode draad die bijna elke dag voorbij kwam. Nog niet helemaal af, ik heb nog een week om wat aanpassingen te doen. 2 pagina’s ga ik helemaal opnieuw doen, maar als ik er eenmaal één af heb dan is de tweede ook zo klaar.
  • De laatste maanden weer een aantal diensten in het Kassahuis gedaan, tekort vrijwilligers maakte dat we alles uit de kast moesten halen om het Monument open te houden.
  • Mijn ramen gelapt aan de binnenkant van beide verdiepingen, op de dag dat de glazenwasser kwam voor de buitenkant. Het leek wel of ik geen ramen meer had… 😉
    Ik sta versteld van mezelf want ik kan dus echt heel veel met links..
  • Met een AH-restaurantbon (van dochter en schoon gekregen, die hadden er zoveel want… goeie klant van de Appie) samen gaan eten bij Pannenkoekenrestaurant “Klein Zwitserland” in Driebergen. Gezellig en erg lekker!
  • Het nieuwe TV seizoen is weer begonnen, dus genieten van nieuwe series en van Videoland.
  • De auto heeft zijn eerste service-beurt gehad en kan er weer tegen.
  • Ik heb me opgegeven voor vrijwilligerswerk voor de parochie, inmiddels ben ik wijkcontactpersoon voor 2 straten. Verjaardagsbezoekjes afleggen bij 80-plussers. Het gaat dus meestal om oude mensen en daar heb ik wel wat mee. Het gaat in totaal om 22 adressen, jong en veel oud. Benieuwd of dit echt iets voor mij is.
  • Vorige week de 85e verjaardag van mijn jongste tante mee mogen vieren, het werd een heerlijke dag.
  • Daarin weer contact gelegd met een nicht waar ik vroeger heel veel mee optrok. We hebben wat afgepraat.
  • Nadat het bezoekje jaren op mijn lijstje stond eindelijk naar Garderen geweest en daar de Zandsculpturen gezien. Het thema was “Hollandse Meesters” (logje volgt)
  • Een riviercruise geboekt waar we tijdens de kerst gebruik van gaan maken. Vertrek en aankomst in Arnhem. Heel veel zin in!

En ik ben vast nog een heleboel leuke dingen vergeten. Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen aan de orde (of geweest), maar dat komt later wel..

Mijn seizoen is weer geopend!

 

Zwijmelen op Zaterdag – 310

 

Zwijmelen op Zaterdag

Heerlijk geluisterd naar Radio M Utrecht deze week.. wat een weelde al die 60-er jaren muziek! Niet de hele dag, de Nederlandse sloeg ik sowieso over, en de programma’s waarin heel veel gepraat werd zette ik uit… En ja, je hebt natuurlijk ook nog wel eens iets anders te doen. Maar leuk was het! Als liefhebber heb ik genoten van wat ik gehoord heb.
Helaas heb ik de nummer één niet gehoord!  Maar daar ga ik nog wel even naar zoeken!

Mijn bijdrage vandaag uit de jaren ’60 is: 

“The first of the last seven days” 

van 

Gloria met Robert Long

uit 1969

 

 Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…

 

Schuitje varen… Schrijfuitdaging #2

 

Schrijfuitdaging #2 bij Schaap Schrijft:
Maximaal 150 woorden (exclusief de titel) waarvan het woord niet perse in het verhaal of het gedicht hoeft voor te komen. Deze keer ‘bucketlist’.

Schuitje varen…

Wonen op een woonark was bijzonder. Een eldorado, met een prachtige tuin, geen buren, vrijheid, blijheid, fantastisch. Maar er lag geen klein bootje naast die ark. Varen leuk vinden hoeft dan toch niet perse? Maar zoonlief wilde dolgraag een klein motorbootje. Via, via werd een klein kajuitbootje op de kop getikt. Hij was toen al een alleskunner, hij speelde ermee. Zijn grootste wens was, met zijn allen eens een dagje varen op de Plassen.


Het kwam ervan. Alles was ingepakt, proviand, leeswerk, zwemspullen. De jonge schipper aan het roer. Hij genoot. Twee bochten verder kregen ze de schrik van hun leven. Vóór hen doemde een megajacht op. Bootje in zijn achteruit en ze waren gered. Maar moeder was vreselijk geschrokken en sommeerde hem diréct te draaien, terug naar huis! Nooit zou ze meer in dat bootje stappen. En toch stond op haar verlanglijstje minstens één ding.. ooit een zeecruise maken.

 

Zwijmelen op Zaterdag – 309

 

Zwijmelen op Zaterdag

Zoals wel bekend zijn er veel muziekstijlen waar ik van houd.
En vooral van 60-er jaren muziek. 

Volgende week is op mijn favoriete radiozender, Radio M Utrecht, de hele week muziek uit de jaren 60 te horen. Ik luister meestal in de auto naar deze zender. Echt heerlijk.

En nou bedacht ik opeens, dat ik het erg leuk zou vinden als de ZWIJMELDEELNEMERS van volgende week zaterdag allemaal een nummer zouden willen plaatsen uit de jaren ’60.

Het zwijmeloverzicht staat er al vol mee, maar plaats gewoon een van je favorieten! 

Lijkt me echt heel erg leuk! 

Vandaag een nummer dat ik altijd heel erg leuk heb gevonden. Dit keer slaat het helemaal niet op mij of mijn leven. Gewoon een nummer dat aansloeg en dat ik nog steeds graag hoor. 

 

Wil je meedoen of kijken en luisteren naar de inzendingen? Klik dan hieronder op de kikkerknop, zet je linkje of klik door naar de deelnemer…